Paşam, belli ki gün sayıyorsunuz... Ağustos ayını bekliyorsunuz, emekli olup Hilmi Paşa gibi derin bir oh çekeceksiniz... "Çok şükür mide ağrılarım geçti" demişti, Türkiye'yi korkunç ve çok tehlikeli bir serüvenden koruyup kurtardıktan sonra... Darbe isteyenler de onunla basında "Hilmi Bey" diye dalga geçmişlerdi hani...
Hissettirmiyorsunuz ama "bitse de gitsem" havasına girdiğiniz muhakkak bu "şafak saymada"...
Oysa askerde, yeni gelene verilen ilk öğütlerden biri "devre, şafak sayma, yoksa bitmek bilmez senin askerlik" öğüdüdür.
Paşam, zor durumdasınız.
Sekiz yıl önce neler planlandığını ya çok iyi biliyorsunuz ya da bizimle birlikte öğrenip şaşıyorsunuz.
Farketmez, faturayı sizin ödemeniz de gerekmez.
Bir yandan ciddi ve samimi bir araştırma ve kovuşturma isteği, öbür yandan ordunun itibarına sahip çıkma sorumluluğu...
Aşağı tükürseniz sakal, yukarı tükürseniz bıyık. Pardon, sakal ancak İran ordusunda olur, bir de seferden dönen denizaltıcılarda...
Paşam, bir zamanlar yapılmış olan ahmakça yanlışlara sahip çıkmaya çalışmayın.
Paşam, herşey kabak gibi meydanda.
Bunun bir darbe planı olduğu besbelli.
Aradan sekiz sene geçmiş olması konuyu hafifletmez.
"Tatbikat senaryosu" demek, "harp oyunu" demek hepimizi eşek yerine koymaktır. Size yaranmaya çalışan basın utanmazları öyle yazıyorlar, alay ediyorlar, işi sululuğa döküyorlar ve sabrımızın da bir sınırı olduğunu unutuyorlar.
Paşam, bu haberi şu ya da bu gazetenin ortaya çıkarmış olması da, olayın "vahametini" hafifletmez.
Ne yani, Hürriyet ya da Milliyet bulup çıkarmış olsaydı hoşgörüyle mi karşılayacaktınız da, Taraf yazınca tartışmalı oldu?
Paşam, her zaman söylerim, Atatürk'e ve Atatürkçülük'e en fazla zarar verenler, şeriatçılar değil, onu karanlık emellerine alet etmeye çalışanlardır.
